Biorę tylko szczyptę.
Życie jest zbyt piękne, aby o nim zapominać,
trzeba z niego, korzystać, brać garściami.
O czemu mam związane palce,
i moge brać tylko małą szczyptę?
Szczyptę ciupeńką.
Kocham żyć ale nie umiem.
Nie umiem żyć tak jak bym chciał,
i świat nie żyje jak bym chciał.
Płaczę nocami i proszę Boga,
o roziwązanie palców.
Ale supły są zbyt mocne...
- Autor: morszczynKategoria: Filozoficzne
- Dodany: 30.04.2011, 17:00Nastrój: Melancholijny
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.






