Wróg
Niszczę swoją duszę i rozum.
Ufając ,
kochając .
Poddając się tęsknocie ,
smutkowi
pragnieniom ,
marzeniom.
Moja psyche uzależniona
jak narkoman
nie może żyć
bez dawki
wątpliwości,
lęku przed
odtrąceniem
i bliskości
osób
które mnie
nie dostrzegają.
Autodestrukcja.
Na własne życzenie-
zabijam swoje Ja.
Stając się cyrkowym klaunem
robiącym dla poklasku
najgłupsze nawet rzeczy.
gubiąc swoją tożsamość,
tracąc niepowtarzalność
i wyjątkowość.
Jestem wrogiem samej siebie.
- Autor: violetKategoria: Filozoficzne
- Dodany: 11.06.2011, 09:07Nastrój: Melancholijny
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
SUPER - Bardzo mi sie podoba5
- Autor: aneczkaDodany: 11.06.2011, 22:10
Trzymam kciuki, po uderzeniu o dno, zawsze dziemy w górę :-)
- Autor: PoetkiewiczDodany: 11.06.2011, 12:10
fajny..
- Autor: aneczkaDodany: 11.06.2011, 09:41
:) bardzo trafnie to oddałaś - sama nieraz jestem małpą na sznurku :):):)
- Autor: MojaWyspaDodany: 11.06.2011, 09:27






