Komnata Samotności

Idę
Świat ciemny i szary
Runęły
Tanie mury Twej wiary
Odgłosy?
Martwych kruków wołanie
O powód
Jego życia tam dla niej

Spadam
Echo grawitacji kropel
Afekt
Synchronizacji z popłochem
Nadaj
Znaczenie jej tchnieniu
Mój alert!
Dla wszystkich w więzieniu

Podłoże?
Chyba z rubinowej skamieliny...
Nadal nie widzisz?
To My nim rządzimy!

Autor: Naiko Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


JEST CHARYZMA.

  • Autor: FUNTOM Zgłoś Dodany: 11.11.2017, 22:05

Świetny wiersz! Mnóstwo ludzi żyje w podobnych komnatach samotności.

  • Autor: lukasz83 Zgłoś Dodany: 10.11.2017, 12:30

Martwych kruków wołanie...

  • Autor: Szuiram Zgłoś Dodany: 10.06.2016, 12:19

*

Świetny....

  • Autor: jbw-u Zgłoś Dodany: 02.02.2016, 17:30

ładnie.

Wierność to rzadka cnota

Ciekawy wiersz...5:)

  • Autor: bukmar Zgłoś Dodany: 02.02.2016, 17:10

Niezłe...