Katyń

Wstawał dzień piękny,
srebrzył się poranek
Na katyńskich grobach
zwiądł Ojczyzny kwiatek

Kwiat, co pamiętał o krwi tych, co już nie ma
Ze zmieszanej z łzami ziemi, wznosił się do nieba.

Dopełniła się ofiara tych zamordowanych
znów płacze matka-Polska po śmierci dzieci kochanych.

Dobrem swej ojczyzny, miłością wiedzeni
Złożyli swoje życie, znów w katyńskiej ziemi!

Przechadzają się w raju, po niebieskiej polanie
Ci zamordowani i Ci, co zginęli - niezwykłe spotkanie.

Zbliżył się generał, za nim oficerów tysiące
podchodzą do nowych, pięknych kwiatów na niebieskiej łące

"Witajcie najdrożsi, czekamy na was tyle,
Wy dziś złożycie śluby Katyńskiej mogile

A my czekaliśmy, doszło dziś do tego,
Aby iść dalej, na krew sprawiedliwego.

Zażądała dziś Polska, jak od nas ofiary
teraz już możemy iść wypraszać dary.

Dary męstwa, odwagi i solidarności,
szacunku, patriotyzmu dla świętej państwowości".

Ich ciała powrócą, wśród lamentu na ojczyzny łono,
Zapłoną świece tam, gdzie od teraz kwiaty kwitną na biało-czerwono.

Wrócą do Ojczyzny, wśród ciszy...
Przywita ich płacz i żal bolesnej matki - Ojczyzny