Atramentowy Ludzik

Jestem ludzik, ludzik zrobiony piórem,
tańczę sobie na kartkach dla zabawy.
bawią mnie kałuże z atramentu czarnego,
czarnego jak ja, mam atramentowe ciało,
moje ciało jest jak dusza, nie jestem zły,
jestem samotny, Pan mnie zostawia samego
w wielkiej pustce, mimo czerni z której zostałem
stworzony boję się wszechobecnego mroku.
Jestem tylko małym nic nieznaczącym atramentowym ludzikiem.

Autor: Cierpienie Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.