Człowiek

Trzciną myślącą jest człowiek
a jednak bezmyślną
znaczy tak wiele...
przez Boga stworzony
choć raz po raz błądzący
w labiryncie świata

jak obłudny jest człowiek...
pisze list do boga
a bliźniemu swemu
choć podobny w czynach i gestach
Prawej dłoni na znak pokoju
niekiedy nie poda

włożony on między strofy świata
jest jednym słowem
od którego wszystko się zaczęło

i w purpurę ubrany
tak tymczasowy, kruchy...
w istocie nagi, bezbronny...

gdy przyjdzie czas opuszcza tę świątynię
choć myślał głupi
że na wieczystą własność darowana

i jak krzykiem witał świat
odchodzi powoli
tak bardzo cichutko

bez pożegnania

Autor: szymwas Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Kochaj siebie....

  • Autor: polianna Zgłoś Dodany: 12.10.2017, 21:46

miałem na myśli królewską szatę i stąd właśnie owa purpura

  • Autor: szymwas Zgłoś Dodany: 12.10.2017, 20:05

Cała prawda o człowieku w piękne wersy i strofy ubrana.

  • Autor: lukasz83 Zgłoś Dodany: 12.10.2017, 19:59

Najbardziej trafiła do mnie druga strofa. Nie rozumiem jednak dlaczego w purpurę ubrany?