Wspomnienia dziadka …

Stanął mój dziadek przed lustrem nago
Zerknąłem na niego dyskretnie z uwagą
Jam jest jego wnuk, więc, duma mnie łechce
Zerkam raz jeszcze, aż wierzyć się nie chce
***
Choć postura marna i bicepsy nie ze stali
Gdy wspominał swą młodość ze śmiechu wszyscy lali
W każdym niemal Zdroju, kiedyś w sławie, chwale
Dzisiaj historia blednie, co drugi po zawale
***
Pod Grunwaldem pamięć zawiodła niestety
Nie pamiętał czy dwa nagie miecze czy tylko kobiety
Na każdą uderzał w szaleńczym zapale
Sam czy z kolegą - mniejsza o detale
***
Wiele lat ze swą lancą gnał przez życie w glorii
Przez to naraził się wielu, w tym również historii
I choć dziś jego serce - biedne ledwie tyka
Nie znajdziesz nad niego większego „Kacyka”.


Ps. Człowiek jak młody to mówi prawdę,
gdy starszy opowiada legendy, a potem już tylko bajki


Autor Jan Dobrzyjałowski

Autor: jandob.eduszkolenia@wp.pl Kategoria: Śmieszne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Czas zmienia wizję i widzi się inaczej..

Niech Dziadek żyje 200 lat! :)

  • Autor: Miraż Zgłoś Dodany: 10.11.2017, 20:48

Dlatego Cie nie poslucham :D