JESIEŃ

JESIEŃ

Smutna ta jesień,
Smutny ten świat,
Liście znikają,
Spadają w dal.

Nastroje smutne,
Płaczą, szlochają,
Nigdy nie wiedzą,
Co dziś spotkają.

Miłość radosna,
Gdy dusza, jak wiosna,
Urodzi piękno, gdy
Nic nie wskazuje,
A jesień nurkuje,
W zamyśle mym.

Takie dni, przez
Kwartał cały, powielać będą,
To co zastały,
Me oczy przez okno,
Gdy łyse drzewa,
Wciąż wiatr powiewa,
Niszcząc to co zostało,
Radość przypominało.

Autor: ŻYCIE Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.