UZALEŻNIONA

A gdybym tak przestała pisać
Wiersze schowała do szuflady
Zamknęła ją bez zbędnych pytań
Na siedem spustów dla zasady

Czy myślom uda się wytrzymać
Bez wersów układanych w głowie
Pragnień cichych zamkniętych w rymach
Bez wyrażenia siebie w słowie

Wytrwam godzinkę a może dwie
I jak na skrzydłach do szuflady
Pobiegne bo moje serce wie
Że żyć bez wierszy nie dam rady

Autor: Edyta37 Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


To najbardziej pozytywne uzależnienie!

  • Autor: lukasz83 Zgłoś Dodany: 15.11.2017, 23:27

Fenomenalne uzależnienie :D

  • Autor: szymwas Zgłoś Dodany: 14.11.2017, 00:42

pozdrowionka Edytko

Warto pisać!

  • Autor: Naiko Zgłoś Dodany: 13.11.2017, 18:12

Niestety tak już mamy
bez wierszy rady nie damy :)

*

  • Autor: jbw-u Zgłoś Dodany: 13.11.2017, 17:49

...czasami człowiek musi inaczej się udusi...**
Pozdrawiam5

Ale to dobre uzależnienie, bo nie odrywa od życia, ale z nim w piękny i głęboki sposób łączy .. Ja też mu się poddaję :)

  • Autor: polana Zgłoś Dodany: 13.11.2017, 17:29

To silny nałóg:)

ładny :)

  • Autor: JustynaB Zgłoś Dodany: 13.11.2017, 17:14

I taka to prawda..:5
Miłe pozdrowienia.