Moja Ojczyzna

Moja Ojczyzna jest tam, gdzie Ty,

Ja i związane z nami wspomnienia,

Jawy, nadzieje, myśli i łzy

Smutki, żenady i zniesmaczenia?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie wiatr

Targa, tarmosi, rzuca i niszczy,

Gdzie się przewraca jak domek z kart

Gmach zbudowany na bazie zgliszczy?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie kurz

Dzieje pokrywa niczym patyna

Gdzie mimo sztormów, nawałnic, burz

Czeka wciąż kochająca rodzina?



Moja Ojczyzna jest cieniem rzeźb

Przydrożnych lub tych na rozstaju,

Lamentem starych płaczących wierzb,

Co wizytówką są tego kraju?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie sad,

W którym zbierałem jabłka za młodu

I gdzie pozostał najmniejszy ślad

Troski, nadziei, grzechu, zawodu?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie zbóż

Łany są tym, czym bochen na stole,

Albo, gdzie czuwa mój anioł-stróż:

Spokojny sen setek pokoleń?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie dom

Z dachem z miłości i przebaczenia

I skąd Charona zabierze prom

Żeby ocalić od zapomnienia?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie mi

Dusza i serce i umysl pieknieją,

Gdzie sen spokojny tylko się śni,

Bo przepełniony jest tylko nadzieją?



Moja Ojczyzna jest tam, gdzie dziś

Może już nie być mojej Ojczyzny.

Lecz dobrze wiem, jak do niej iść.

Zapach prowadzi mnie niejednej blizny.

Autor: pabro68 Kategoria: Patriotyczne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


A moja Ojczyzna jest tam
gdzies los mi ją tak dał,
gdzie woda, lasy, zwierzęta
i słońce piękne wsród skał.
I kocham ja na wieki, tutaj
zostanę gdy zamknę powieki.
Tam Ojczyzna gdzie żyjemy.
Składny, wzniosły wiersz.
Miłe pozdrowienia.