Mętlik

Smutne myśli
jak cierń otulają mój umysł.
Czarne słońce
nie cieszy zapłakanych oczu.
Księżyc
woła ciemną nocą by w niego patrzeć.
Każdy dzień
walka o przetrwanie.

Serce
na wskroś przebite ostrzem jak diament.
Miłość
rani duszę ulotnym pięknem jak róża.
Czas
nie leczy ran, lecz bardziej je otwiera.
Krew
metaliczny smak jak żyletka.

Ty
symbol mego cierpienia.
Życie
ciąży jak kamień Syzyfa.
Dom
puste ściany - klaustrofobia.
Chaos
w mojej głowie, nie wiem co ze sobą zrobię.

Autor: SzaraMycha Kategoria: Miłosne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


oderwać od umysłu delikatnie te cierniste myśli i otulic go miękkimi myślami pocieszenia ..

  • Autor: polana Zgłoś Dodany: 05.12.2017, 09:48