Na pierwszego września

Kto życie me uśmierci,
serce mi przestrzeli?
Wolność aresztuje,
godność zhańbi,
młodość zestarzeje?
Kto zniszczy mnie- człowieka?

2

Nie mogąc mąk tych znosić,
ból i zhańbienie biorąc w motywację,
z pogardą dla bólu,
z pogardą dla śmierci
rzucam życie swe, jak kamienie na pomnik Ojczyźnie stawiane.
Ciało uśmiercone, pomnik wiecznie żywy,
w życiu tych pokoleń, com oddał życie
- za nich, ku Chwale Ojczyzny.

Od kuli umarłem, przez miłość powstałem.

Autor: stanisław-nowy12 Kategoria: Patriotyczne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Waleczne serce patrioty
Pointa super..