Synestezja

Miło tak się zablakac,
marzeniem w myślach utonac.
W rozkoszy zatracić.
Leki pokonać.
Gdy bijąc w tafle co dzieli te światy
Czuć spokój i ciszę.
W rzeczywistości być czystym z upiorow.
Wyzbyć się złego uczucia co siedzi na dnie wewnątrz serca dziurawiac i raniąc,
milczeniem wciąż krzycac.
W tej krótkiej chwili otumaniajacej,
pochlaniajacej część mózgu żrąco ,
wydobyć pragnienie... to uniesienie.
Tak mile , przyjemnie otulajace,
porywające realny świat nasz.
pochlaniajace ciało i duszę,
cichutko pieszczac wewnętrzna aure,
doznaniem cieszyc.
Cudnie, ach pięknie gubić się tutaj...

Autor: butterflly001 Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Masz racje. Cisza to rarytas ktorego nie wszyscy potrafią osiągnąć lecz licze ze pewnego dnia osiagniemy razem w jedności ten stan

  • Autor: Lucyfer Zgłoś Dodany: 24.12.2017, 18:04