"Ból, doświadczenie"

Niczym biała róża
w swym kolorze
W takim chciałabym
być dla siebie ubiorze
Lecz mnie go wyrwałeś
siłą swą skazałeś
Teraz trudno jest mnie
Żal po białej róży
pnie się
Wyciska ze mnie smutki
szkli oczy
nie kończy się.
Tako niosę swe jarzmo
na barkach dźwigam
Na krzyżu swym głośno wołam
Przebacz mu Ojcze
I wysusz me połyski oczu
Niech strumień z nich nie płynie
Ni z serca pełnego chaosu
Niech zakwitnie znowu biała róża
Z nią jest mi niczym w domu anioła stróża.
Bez niej domem mym wielka kałuża
co się w kotle zanurza.

Autor: Natalia1607 Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


.

  • Autor: Szuiram Zgłoś Dodany: 01.05.2018, 15:57

Nic nie boli, tak jak życie.

  • Autor: lukasz83 Zgłoś Dodany: 09.01.2018, 19:36

Nie umiem gotować :p
Mogę ci naleśniki zrobić xD

Nie umiem gotować :p
Mogę ci naleśniki zrobić xD

Ugotuj zupe na jutro z tej kaluzy. Chetnie zjem :))

  • Autor: rafsp69 Zgłoś Dodany: 09.01.2018, 19:24