Nie trzeba umrzeć aby być martwym

W pustych oczach zamarła nadzieja
Wyschnięte marzenia rozwiewa wiatr
Ranny ptak już nie zaśpiewa
Bo szczescie ktoś nagle mu skradł

Na zgliszczach zapomnianych obietnic
Zastyga jedna maleńka łza
Bo nie wie jak kurek zakręcić
Wspomnienia które jeszcze trwa

W skorupie zamknięte słowa
Zaczną kiełkować jak ziarno
I tym resztkę życia zachowa
Choć umierać zaczął już dawno

Niemy okrzyk o pomoc
Jeszcze się z piersi wyrywa
Kulminacyjna to będzie noc
Lecz jak realna prawdziwa

Agata Kozieł

Autor: jestestwo Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Trochę pesymizmu nikomu nie zaszkodzi... dobry wiersz, pozdrawiam

  • Autor: Werter_X Zgłoś Dodany: 31.01.2018, 09:57

To prawda, nie trzeba umrzeć aby być martwym.
Bardzo ładnie napisany wiersz

  • Autor: Naiko Zgłoś Dodany: 30.01.2018, 18:29

Dobre ziarno się nie psuje

Dobry wiersz...