Wiersz o wróżce, która zgubiła różdżkę


Miała wróżka różdżkę małą,
czarowała różdżką śmiało
w róż kwitnienie
smutku cienie,
by się serce radowało.

Gdzie twa różdżka, piękna wróżko?
Czas umyka leśną dróżką,
w żal zaklęty
zimny błękit,
wiatr o tobie śpiewa muszkom.

Podaj dłoń, pójdziemy w ciszę,
twą samotność ukołyszę
w sny namiętne
uczuć pięknem,
wiersz uroczy ci napiszę.

Spojrzę śmiało w oczu szarość,
by się spojrzeń poddać czarom,
niech się stanie
zakochanie
twą nagrodą albo karą.

Drżą różyczki, płatki więdną,
czemu chcesz ku zorzy biegnąć
z moich marzeń?
Bądźmy razem!
Spójrz, kolory w niebie bledną.

Miła wróżko, twoje włosy
zaplątane w nasze losy...
I bez różdżki,
wiernej służki,
masz w uśmiechu magii dosyć.

01.03.2018

Autor: Jan z Czerniewic Kategoria: Bajki

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Dziękuję :)

Świetny wiersz

  • Autor: Edyta37 Zgłoś Dodany: 01.03.2018, 23:27

Zaczarowała Ciebie ta wrózka..Ślicznie Janku.Pozdrawiam cieplutko..

bajecznie

  • Autor: farfalla Zgłoś Dodany: 01.03.2018, 19:02

Uroczy wiersz napisałeś :)

Baśniowo i kolorowo.
5*

  • Autor: smyk Zgłoś Dodany: 01.03.2018, 17:32