chmury

suną po niebie ciemne chmury
jak okręty widmo po oceanie
kryją w sobie tajemnice
puch wspomnień i gorycz porażki
zamknięte w kroplach deszczu
czasami spadają na Ziemię
smagają naszą skórę
bądź delikatnie pieszczą ją
czasami długo wyczekiwane
potrafią zaskoczyć nagłym prysznicem
zawsze ten samy zamknięty cykl
krążą pomiędzy niebem a Ziemią
jak dusze i krew w organizmie
czasami są balsamem na duszę
a nie kiedy rozrywają ją na strzępy
w bólu toczeni jak kamień Syzyfa
ciągle przeżywamy to samo

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.