Róża

W cieniu, w ciszy skryta.
Gubi kolory jak wspomnienia.
Tylko wiatr, który burzę myśli ukołysał
Nocą daje chwilę wytchnienia.

Rozwija się jak kwiaty na łące.
Gości natłok obowiązków.
Otwiera się na ludzi tworząc purpurą rzeki płynące,
Zapach wyznacznikiem winy, zapadł wyrok sądu.

Enigmatyczne krople przebiera w słowa.
Dym znad głowy unosi się jakby aureola.
Ciszę w chaosie chowa,
Na wdech jest gotowa.

Autor: Rafdab Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


.

  • Autor: Szuiram Zgłoś Dodany: 14.03.2018, 05:46

*