Moja twarz przy udach, czysty renesans



Bolesław Zaja wymyślił słowa w dniu
11 sierpnia 2013 ·

Fantazjo zejdź na ziemię

Maluję ciebie w niebieskim obrazie
I nim do ramy złotem zdobiony włożę
opiszę ciebie najpiękniej – mój boże

Nogi gładziutkie ku niebu-strzelisty gotyk
moja twarz przy udach, czysty renesans
wołam – pozwól biodrom zakwitnąć
dłonie wędrują, oczy zamknięte ufne
serce omdlewa, od gorącej pieszczoty
Twe ręce pieszczą moje włosy, obejmuję biodra
Ten gest wystarczy, aby ogień skrzesać
Szept słyszalny, pozwól myśli zebrać

Podnoszę się z klęczek ruchem dostojnym
doznaje wezbrania od ciężkiego grona
zamykasz mnie w życzliwych ramionach
Ktoś śpiewa, słyszę wielogłos w chórach
kto stworzył ciebie, to cudowna architektura
z jędrnych mięśni
delikatnej skóry
nie z drewna, ani z gładkiego kamienia.

Jest ranek, słońce jeszcze w pościeli drzemie
Stworzyłem piękno, ta cudowność jest we mnie
Poranek, świta, fantazjo zejdź na ziemię

Autor:slonzok
Bolesław Zaja

Autor: slonzok Kategoria: Erotyki

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Pięknie...