Słuchałam dębu

Widzę jak odchodzicie, wraz z Wami
cała dusza tych łąk
Czerwony mak- słyszałam, jak się śmiali
Zrzucił liście piastowski dąb.

Drzewo to stare widziało Was,
O wy niepożegnani!
Wielkiego Smutku powstaje gmach
Wbici w ziemię Obrońcy mali.

I dąb ten stary krew nosił Waszą
Jak wiatr kule nosił...- wnet -
Przeszliście obok jesienną bramą
I znów zapomnień rozległ się Śmiech

Piękne serca po których chodzę,
I synowie serc Waszych do boku przytuleni
Naszej Polsce usłaliście łoże
''tych pagórków leśnych, tych łąk zieleni''

Słuchałam dębu,co szeptał nocą
O waszych oczach wpatrzonych w Orła
Pełne wzruszenia wiarą się złocą
I nadzieją, co płonęła w każdym z osobna.


Autor: LOL Kategoria: Patriotyczne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.