dotyk...



dotyk wiatru jest jak motyl
który fruwa w różne strony
gdzie jest wschód a potem zachód
szlak podróży wierny obłok

bo niebieska tarcza życia
to jest pokój ciszy powój
on zaplata dobre chwile
pozostawia ślad na ziemi

ziemia życia podróż w głąb
to swoboda ludzkich rąk
one zaplatają tak
jak to drzewo srebro dni

srebrna kora biel i czerń
ich niewiność to twój śpiew
czarne niezależność dni
spotęgowana ubiorem twym

Autor: [email protected] Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


.

  • Autor: Rafdab Zgłoś Dodany: 10.07.2018, 21:03

Piękne:)
6!!!

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 10.07.2018, 19:29