Z powagą chwili

Matka Ziemia tego lata
jakby nie żywa,
deszczem pragnie płakać
lecz żadna drogocenna
kropla nie spływa.

Żarem niesamowitego
słońca jej skorupa się
pali.
Znosi tę bolączkę bo
komu się pożali?

Są tacy co niosą jej pomoc
gasząc palące się lasy
i ona wie, że zmienią się
te trudne dla niej czasy.

Człowiek bezmyślnie
pragnie żartować bez
powagi chwili,
a gdy się ocknie to chce
przepraszać, bo się
pomylił.

Lecz przyjdzie zawsze
ta godzina gdzie on
będzie wołał o ratunek,
Ziemi sprzymierzeńca
zmieni wtedy swój
kierunek.

Ziemia, ogień, powietrze
i woda
być w tym żywiole a kto
ci rękę poda?
Któż temu przeciwstawić
się może?

Szanujmy Ziemię w
pięknych słowach i
czynach a od wszelkiej
zagłady zachowaj nas Boże.


Autor: Sibeobesi Kategoria: Patriotyczne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Po raz kolejny powtórzę, że człowiek jest największym złem tego świata...5!

  • Autor: Anna G. Zgłoś Dodany: 31.07.2018, 20:38

*

  • Autor: acha Zgłoś Dodany: 24.07.2018, 20:49

Szeroki światopogląd
W treści wiersza zawarty
A i między wersami
Przesłanie wyczytasz, jak z białej karty..

6************:)

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 24.07.2018, 18:53

Matka Ziemia
w cierpliwości
niema...

Ładnie i mądrze 6+

  • Autor: midźka Zgłoś Dodany: 24.07.2018, 17:38

Człowiek prowadzi do samozagłady:(
Ładny wiersz:)
Pozdrawiam:)

Ładnie i zgrabnie to przekazałaś :))

  • Autor: rafsp69 Zgłoś Dodany: 24.07.2018, 16:38