Sztuka?

Uwięziony w zakamarku
Masz już chwile za nic
Ciągle łączysz jakieś tropy
Nie ma sensu mamić
Tamte słowa cięły usta
Serce łatwiej zranić
Rzygam krwią już na te płótna
Pędzle mogą zabić

Malowałam świat Twoim oddechem
Ale nie znasz granic
Twoje imię wciąż się echem
Tu odbija, zamilcz!
W rękach znowu mam zapałkę
Lecz się nie chce palić
Uśmiech raczej nazwij blefem
Ja też umiem parzyć

Autor: Naiko Kategoria: Miłosne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Szkoda że najpierw trzeba cierpieć, by nauczyć się bronić
i szkoda że mimo nauki, czasem człowiek i tak jest bezbronny..

  • Autor: Miraż Zgłoś Dodany: 02.08.2018, 07:38

Nieufność..i tak też można
ją odczuć..:5
Miłe pozdrowienia.

Miłość?

  • Autor: rafsp69 Zgłoś Dodany: 25.07.2018, 01:03

Mnóstwo emocji
Pesymizmu w tym wierszu
Jednak za chmurami jest słońce
Ono rozświetli szare barwy życia...