Szklanka

Oto jest ta moja szklanka,
Szklanka wódki, szklanka smutku,
Z każdą szklanką smutek większy,
Już tak bardzo mnie to męczy,
Pije by zapomnieć, o twoim istnieniu,
Lecz jak zwykle mi się nie idzie,
Gorycz wpływa mi do serca,
A alkohol serce psuje,
Moje dawno już zepsute,
Odkąd czuje miłość taką,
Tak niezmienną jak ta szklanka,
Wypełniona tą goryczą.

Autor: Umarły Poeata Kategoria: Miłosne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Krótkie to zapomnienie...

Dobry wiersz, podoba mi się

  • Autor: Napoleon Zgłoś Dodany: 09.08.2018, 22:25

Ładnie i smutno...5! Cieplutko pozdrawiam :)