.

Nasze usta przepowiednią przyszłości tworzą coś
na znak obcego świata,
zatłoczonego przez nas samych,
oddech powietrzem dla siebie nawzajem
myśli wyobraźnią rozważnych słów
choć i tak język wyplata własny szum,
a gdy ciała nasze złączone sprawią
że w jedną dusze złączymy nasze kości,
pod łamliwym kwiatem prawdziwie
nieustannie wciąż walcząc o dobro dla
nas samych zrzucimy w progu brudne myśli,
nasycając się momentem przyjemności które
trwać będą w nas wieczności
a kiedy przysiądziemy na brzegu by napełnić
nasze płuca kolejną dawką świeżego tlenu,
zaślepieni miłością wyznamy sobie prawdę
o której nikt nie wie
nikt nie wie o prawdzie jaką sobie wyznamy.

Autor: malape Kategoria: Miłosne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.