Nie mogę zapomnieć...



Gdzieś, między tęsknotą a ciszą wrogą,
W wytartym fotelu, co płonie za dnia,
Powracasz wściekła, bo cisza nadal trwa,
A ja... no cóż, naprawdę nic nie mogę.

Kołysać mam puste wciąż obietnice,
Stwarzać przeróżne przestrzenie i światy,
Czekoladki do ust spragnionych i kwiaty,
Gdzie nie można nam przekroczyć granicy.

A jednak nie mogę ciebie zapomnieć,
I w papier łzy goryczy zapisuję.
Czy ty to napewno wszystko pojmujesz?

Czy złością karmisz mnie, ku nie ozdobie,
I cisza nam pozostanie w tęsknocie
I jedynie szare, co kiedyś w złocie?


Autor: jbw-u Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Ładnie....5

  • Autor: Anna G. Zgłoś Dodany: 17.09.2018, 17:20

Jureczku, piękny wiersz, puenta chwyta serce, czuję w nim wielką stratę, najmilsze pozdrowienia :)))))

Jerzyku drogi
Tak to już bywa
Nostalgia podstawia nam nogi
A rozumu i tak nie przybywa...
Pointa REWELACJA !!!
Coś Ci Jerzyku powiem w sekrecie
Masz nietuzinkowe pióro !...
Fajnie móc czytać Twoje wiersze
Pozdrawiam Przyjacielu mój serdeczniaście..

Piękne to:)

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 15.09.2018, 23:02

Czasem pamięć silniejsza od chęci... pozdrawiam Jurku

Pięknie, kunsztownie, o 'ziemi niczyjej' między 'tęsknotą a ciszą '

  • Autor: OPAL Zgłoś Dodany: 14.09.2018, 16:18

Brawo Jurku - pięknie. Wszystkiego Dobrego.