Poemat przemarzniętego złośnika

Już mi jednak zamarzła ta jesień
nad ranem,
brylantem z wody, na źdźbło zeschłe
nanizanym.

Tej nocy jesień jednak oddała pole;
zapewne z żalem,
pod ten przymrozek, wysrebrzony
tak okazale.

A i las, w aromatów swych bukiecie
tak odurzający,
też oddał pole rześkości powietrza,
już nadciągającej.

Tak to budzi się nas, mimo pierzyny,
bezczelnie,
zanim śnieżna pierzyna okryje nasz
świat szczelnie.

Potem będzie już mroźniej, jaśniej, błękitniej
i wspanialej,
jak chcą muzy, poeci, ich czytelnicy i wciąż…
- i tak dalej.

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze, serdecznie pozdrawiam wszystkich :-)

Za tę "snieżną pierzynę"... dostajesz ciepłą piątkę[ byłby rym dziewczynę:) Sam bierz:)))]
Pozdrawiam z uśmiechem!

  • Autor: Leo53Dodany: 02.11.2011, 18:32

Oj, jakie super - zwłaszcza to: "... i tak dalej" :):):)

  • Autor: cleanDodany: 31.10.2011, 23:14

Wrzos10: to właśnie złośnicy rąbią takie błędy ;-) Dziękujęm pozdrawiam.

Bardzo pięknie i nastrojowo opowiadasz o tym nie zauważalnym w codziennej bieganinie momencie przyjścia przymrozków i chłodu... czytając poczułam to rześkie powietrze.

Ale za tę "żeśkość" dałabym Ci pałę. Popraw się, Człowieku, ze Słownikiem ortograficznym w dłoni :-)

  • Autor: wrzos10Dodany: 30.10.2011, 12:04

  • Autor: wrzos10Dodany: 30.10.2011, 12:03

Postawiłam piątkę i ... zacięłam się z komentarzem. Łatwiej poddać się niezwykłemu nastrojowi jaki przedstawiłeś, niż słowami do tego się odnieść.
Pozdrawiam

Poczytałem sobie Ciebie
-Osiemset tysięcy Poetów - jest mocne Może dlatego że mówi o największej słabości jaką jest świadoma obojętność Pozdrawiam :))

  • Autor: NowyVegaDodany: 30.10.2011, 09:53

pięknie to przedstawiłeś

12»