Pożegnanie z Ojczyzną - refleksje związane z polonezem Michała K. Ogińskiego

Pałac czernią zasnuty...W parku cisza głucha
Tylko drzewa żałośnie szumiały chwilami
Kompozytor stał w oknie, skargi serca słuchał
I ciemne jego oczy zaszkliły się łzami.
W salonie płomień świecy przygasł powoli
Cień wydłużony pełzał jak upiór po ścianie
Pożegnanie z ojczyzną niesłychanie boli
A trzeba będzie jechać, gdy nastąpi ranek.
Czarne myśli-żałobne-wracały na nowo
Martwą ciszę przerwało rozpaczliwe łkanie
Na koniec z rezygnacją, z opuszczoną głową
Książe MIchał Ogiński siadł przy fortepianie
Przymknął oczy i westchnął , a po chwili małej
Takty tria poloneza lirycznie zabrzmiały.
- Żegnaj, droga Ojczyzno! Obraz Twój uchwycę
I zaklęty w melodię wezmę za granicę

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

piękny wiersz, genialne wczucie w sytuację

  • Autor: AkacjaDodany: 12.12.2011, 01:41

Witam!
Te cztery wersy przeczytałem z przyjemnością kilka razy:
"Czarne myśli-żałobne-wracały na nowo
Martwą ciszę przerwało rozpaczliwe łkanie
Na koniec z rezygnacją, z opuszczoną głową
Książe MIchał Ogiński siadł przy fortepianie"
dodałbym tylko przecinek po "nowo" i "łkanie".
Zabrzmiało bardzo profesjonalnie, cieszę się jak pojawia się ktoś nowy "rymujący".
Pozdrawiam!

I ja witam, gratuluję tematu i pozdrawiam, życząc powodzenia.

I zaklęty w melodię wezmę za granicę.
Bardzo mi się podoba.

  • Autor: maria24Dodany: 02.12.2011, 20:16

Mnie też się podoba Twój wiersz!

  • Autor: Leo53Dodany: 02.12.2011, 17:58

Bardzo ładnie i temat jakże wciąż aktualny.
Serdecznie witam na portalu i pozdrawiam.

  • Autor: andrzejDodany: 02.12.2011, 17:39

Ujęte bardzo inteligentnie. Baaaardzo mi się podoba.

  • Autor: NenkeDodany: 02.12.2011, 14:37