Zdradzone testamenty
Na mapie proste linie.
Dzieli nas odległość palca
W tych centymetrach nadzieja ginie
A smutek prosi miłość do tańca.
Tracimy ten cenny czas
Ścigając samochody wokół naszych głów.
Bo kiedyś, wszystko co masz
Zamieni się w garstkę snów.
I zapach spalonych kwiatów
Jest przy mnie zamiast ciebie.
Jestem wysoko, nie słyszę twych słów.
Już zbyt wysoko, czy jestem w niebie?
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
pięknie złapane życie w całej okazałości i mądrości Twojego wiersza
- Autor: AkacjaDodany: 10.12.2011, 23:53
Smutny i fantastyczny. To fakt nawet centymetr może być daleki. Pozdrawiam.
- Autor: NenkeDodany: 03.12.2011, 17:54
śliczny wiersz...:)
- Autor: merlin30Dodany: 03.12.2011, 17:29
