piliśmy ze swoich ust miłość

Spragnieni uczucia
oboje zagubieni pośród drzew życia
piliśmy ze swoich ust miłość.

Zmęczeni pustką codzienności,
niedocenieni przez kochanków
piliśmy ze swoich ust miłość.

Ile lat minęło?
Ile godzin upłynęło?
Nie wiem, nie chcę wiedzieć.
Proszę, chcę tylko pamiętać jak
piliśmy ze swoich ust miłość

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

tak. metaforyczny . ciekawy ;)