Ostatnia Droga

Blask słońca powoli zachodzi
Mroczny szal otula świat
Bliska nam osoba odchodzi
Ginie w nas szczęścia kwiat

Stojąc nad przepaścią życia
Boimy się zostać sami
Nie ma celu do zdobycia
I nieszczęście nas mami

Lecz jak po burzy, słońce
Tak i po smutku, spokój
Radości przybędą gońce
Tam gdzie gościł niepokój

Dom jego, teraz w niebie
Wiec smutki odrzuć na bok
kiedyś przemówi do ciebie
wiec w przyszłość wykonaj skok

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Pięknie

  • Autor: sabinitaDodany: 03.01.2012, 23:10

Niesamowity jesteś. Też wierzę, że śmierć to tylko zmiana i pewnie na lepsze, ale strasznie trudno przekonać osoby które tracą bliskich, żeby podchodziły do tego z uśmiechem. Podziwiam za podjęcie próby :)

  • Autor: DanaDodany: 30.12.2011, 22:09