Samotny

Z każdym dniem bardziej samotny
Żyjący jak pustelnik w krainie
W której nie istnieje bilet powrotny
Z każdym dniem nadzieja ginie

Samotny - Ktoś kto się zagubił
Pośród ciemności otaczającej
Świat, który tak jakby polubił
Dzięki osobie tak bardzo kochającej

Że, zrobił by wszystko by pozostała
Z nim już na zawsze do końca świata
Porzuciła go i w innym się zakochała
Pozostała mu samotność przez długie lata

Samotny - Ktoś kto żyje na swój sposób
Zapomniany przez czas, przez ludzi
Żyjący sam, bez jakich kolwiek osób
Na pozór żyje chociaż się nie budzi

Ze snu, w którym zasneła miłość - Obumiera
Nie potrafi odnaleźć czegoś co dałoby
Tyle uczucia i radości co nic nie zawiera
Co pozwoliłoby skreślić wszystkie dni żałoby

Ja jestem samotny ale, tylko wśród ludzi
Gdy jestem sam nigdy nie czuję samotności
Chciaż życie me z każdym dniem się brudzi
Tym, że na świecie coraz więcej złości

w swym życiu żyję z minuty na minutę
Codziennie odliczam sekundy, godziny
Codziennie zadaję sobię nową pokutę
Samotność - brak wyjścia z tej krainy.

Wojtek.

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

czytając Twój wiersz mam takie życzenie dla siebie,aby nikt przy mnie nie musiał czuć się samotnie... Mądry wiersz;) pozdrawiam.

  • Autor: najmilejDodany: 08.01.2012, 21:05

Ładnie i wzruszająco

  • Autor: patswa57Dodany: 08.01.2012, 11:08

Więcej wiary człowieku!

  • Autor: lukaszgrDodany: 06.01.2012, 19:10

Ładnie i wzruszająco napisałeś o samotności.
Pozdrawiam i życzę spełnienia marzeń w tym 2012 roku.!:)