Spowiedź – myśli kilka…

Znowu klękam przed Tobą mój Panie
pełen winy i brudu i grzechu.
Cicho liczę na Twe zmiłowanie,
i wcale mi nie jest do śmiechu…
Nie raz spowiedź jest dla mnie radością,
ale często przychodzę zlękniony.
Trudno zerwać jest z tym co przyziemne – ale grzeszne
i wola mnie: „jeszcze, jeszcze…”
Czasem spowiedź jest piękna, aż wzrusza
i pozwala na długo trwać w Panu,
Często bywa też jednak pobieżna,
tak jak bułka jedzona w tramwaju.
Co więc zrobić mam Jezu, mój Panie,
aby zawsze Twój gest przebaczenia.
Nie był tylko sięgnięciem po łaskę,
ale pomagał mi iść do zbawienia…?