...

Płyną potoki łez.
Fałszywy los się śmieje.
Przeznaczenie pociesza.
Miłość trzasnęła drzwiami.
Uczucie zgasło dawno.
Coś było między nami?
Nadzieja niknie w oczach.
Chowa się w półmroku.
Szczęście wynieśli na noszach.
Dostało już amoku.
Przyjaźń wymówiła swą służbę.
Nie chciała już mnie słuchać.
Radość przepadła bez śladu.
Fortuna uciekła przez okno.
Jedynie los się śmieje.
A ci co zostali mokną.
Wśród tych moich łez.

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

nie płacz Magda:) ładny wiersz

  • Autor: LuKra47Dodany: 20.01.2012, 14:48

ale ładnie... "szczęście wyniesione na noszach" bardzo dobre:)

ciekawy... :)

  • Autor: najmilejDodany: 12.01.2012, 20:55

Smutnie, ale bardzo ładnie ...

  • Autor: evitkaDodany: 12.01.2012, 20:54