Stópki

Stópki

Choć Twa postać pełna cudów
To coś zwraca uwagę
Uwierzyć ciężko tak bez trudu
Ale mówię najszczerszą prawdę

Jakże piękny dar natury
Skrywasz tuż przy samej ziemi
Rozjaśnią każdy dzień ponury
Taki promień pośród cieni

Jakiż drobiazg to jest przecie
Tak malutkie, że dłoń podestem
Bez trudu je tam zmieszczę
Jednym delikatnym gestem

Smukłość, delikatność proszę
Oto dobre są imiona
No i wdzięku krocie
Oraz piękna chyba z tona

Tak ładnie je ubierasz
Małych klejnotów razy dziesięć
Bogactwa tyle zbierasz
Jakże eleganckiego przecież

Ujęte w ramy cudne
Raz z obcasem, a raz nisko
One są tak malutkie!
Piękniejsze ponad wszystko

Zostało jedno do szepnięcia
Aby skończyć te wywody
Proszę jedno zapamiętaj
Że kochamy kobiece stopy

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.