Epickie pisadło

Chciałam powiedzieć;\'Jestem szczęśliwa!\'
Wyznanie uwięzło mi w gardle.
W pamięci ożyła jakaś nuta tkliwa.
Wiatr w melancholii powiał żagle.

Chciałam wykrzyczeć do wszystkich wokół,
Że:\'nic mnie nie obchodzi\".
Wtem zakręciła się gorzka łza w oku.
Nadzieja zniknęła w Charonowej łodzi.

Chciałam wyszeptać: \"wiem, że się uda!\"
Słowa odbiły się echem
W pustym pokoju,
W którym od dawna,
nikt nie wybuchnął śmiechem.

Chciałam po prostu, znaleźć sens życia.
\"Szukajcie, a znajdziecie\"
Znalazłam tyko powody do \'wycia\'.
Bo nic nie szło tak jak ja chcę.

Totalna załamka - mówiąc potocznie.
A bardziej epicko to będzie tak.
Że zbankrutowały moje wyrocznie.
i wszystko poszło na opak.


Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

już bardziej epicko się chyba nie da ale zawsze możesz próbować a człowieka nic nie może pokonać oprócz niego samego....