Żeglować...

Żeglować, żeglować w podniebne przestrzenie
wód mgliste błękity
i gwiazd lśniące cienie

Żeglować, żeglować w jaźni odmęty
umysłów prądy
i rozum przeklęty

Żeglować, żeglować przez dusz oceany
świadomość chwiejną
i serc ludzkich rany

Żeglować, dopóki kręci się Ziemia
by potem osiąść w czasie
którego nie ma

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Byle nie spocząć na laurach,czyli-pisz,ponieważ potrafisz to robić pięknie:)Bardzo mi się podoba!
Pozdrawiam:))

ładnie - podoba mi się.

Pozdrawiam serdecznie.

  • Autor: andrzejDodany: 22.01.2012, 17:55

żeglowaie jest sztuką i ciężką pracą ale Twój okręt płynie lekko i gładko gratuluję

  • Autor: AkacjaDodany: 21.01.2012, 20:28

Ciekawy wiersz żeglarzu. Daje do myślenia.
Pozdrawiam Roman

  • Autor: skorpionDodany: 21.01.2012, 18:31

:-)

  • Autor: kazyDodany: 21.01.2012, 18:21