Wiosna

Mówi wróbel do wróbelka:
Czemu tak cichutko ćwierkasz?
Czemu siedzisz napuszony?
Głodny jesteś? Rozmarzony?
Popatrz! Wiosna zawitała
Słonkiem ziemię roześmiała;
Już bałwany popłynęły,
Gwiazdki śniegu gdzieś przysnęły.
Krecik świeży kopczyk stawia,
Delikatnie nos wystawia
Łapiąc w nozdrza woń pierwiosnka-
Czuje, że to już jest wiosna.
Pan tulipan w barwach wielu
Do żonkila: przyjacielu! Woła hardo;
Rozwiń swoje żółte dzwonki,
Wszak zlatują już skowronki;
Tez wiosenkę chcą przywitać,
O nowiny ja wypytać.
I Ty drogi przyjacielu,
Uwierz w wiosnę swego życia;
Porzuć smutki, wyzwól radość,
Mimo wszystko wyjdź z ukrycia.
Chłoń zmysłami swymi piękno,
Które wokół się roztacza;
Wyjdź i uciesz swoja duszę,
Tym przedziwnym wiosny tchnieniem;
Pełną piersią chwytaj życie!
Troska niech zostanie cieniem.

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Świetny i fantastyczny w odbiorze ;p Powinien być w podręcznikach szkolnych, jest extra ;)

  • Autor: AkacjaDodany: 27.01.2012, 06:22

Przepięknie i tak lekko się czyta.

  • Autor: mariaDodany: 26.01.2012, 22:50

Wiosenny, radosny. Troche niepasujący do panoszącej się za oknem zimy, ale i tak bardzo ładny;)

Piękny. Wiosny za oknem nie widać, ale we mnie już jest :)

  • Autor: DanaDodany: 26.01.2012, 18:27

Ach...aż czuć te wiosenne znaki w powietrzu pomimo śniegu :) Sympatyczny wiersz :)

  • Autor: LiliannaDodany: 26.01.2012, 17:58

aż nie mogę się doczekać kiedy wiosna zawita tutaj w Salt Lake, ale już na pewno rozgrzałeś ją w mej duszy...
cudowniw się to czyta!

  • Autor: maggyDodany: 26.01.2012, 17:35