wiedziałem ...
skąd ten dziwny zapach
odurzającej nicości
kawy zmieszanej z cykutą
słowami trującej
w świecie czterech ścian
stłamszonej wolności
drzwi szeroko otwarte
za nimi otchłań nieskończona
coraz mniej czuję
we mgle oparów trucizny
odchodzę niepokojem duszy
złaknionej czułości
wiedziałem że odejdziesz
gdy zniknie upiór przeszłości
a jednak czuję duszący
zapach nicości
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
