Mogielnica-ballada gotycka

[ona]
Noc jeszcze ciepła,
Krew nieokrzepła
Przeszywa żyły...

Chodźmy mój miły
W lasu przegniły
Ciemny zakątek...

Kto raz spróbuje
Krwi nieokrzepłej,
Krwi jeszcze ciepłej,
Ten nic nie pragnie,
Niczego nie szuka...

[on]
Noc jeszcze młoda
I księżyc bruka
Sklep pobladłym licem...

Tu blisko woda,
Niech grzechy przyszłe
Zetrze na nice.

[ona]
Noc jeszcze ciepła,
A dniania zgrzebła
Zedrą me ciało
Z mgieł leśnych splątek...

Chodźmy mój miły
W lasu przegniły
Ciemny zakątek...

Nim będzie dniało,
Rozgrzej krew zimną,
Sine wskrześ ciało!

[on]
Cóż po wskrzeszeniu,
Gdy na kamieniu
Mogilnym czart siedzi

I nie wypuści
Z piekieł czeluści
Duszyczki twojej?

Drugi raz grzebię
Martwą ducha opokę-
Wyrzekam się ciebie!

A kysz, mogielnico!

[ona]
Przejrzyj na oczy-
Białe omdlewa,
Gdy ciemność je toczy.

Mogiła spragniona
Rozwiera ramiona...
Czeka na ciebie!

Gdy legniesz w grobie,
A ziemia na tobie,
Cóż się ostanie?

[on]
Cień owej siły,
Co proch przegniły
W kamień obraca...

[ona]
Ta siła toczy
Duszę i oczy-
Pierwiastek ludzki...

Nic nie zostaje.
W niebiańskie kraje
Nie wnijdzie truchło,
Mój miły!

Na gruzach starego
Wznieśmy świat nowy
W lasu przegniłym
Ciemnym zakątku-
Przeklętej ludzkości niebie...

----------------------------------
Dłoń białą zanurzył w glebie.

Autor: czyznieKategoria: Miłosne
Dodany: 27.01.2012, 21:55Nastrój: Mroczny