Znów

Kolejny wiersz układam w mej głowie
I cicho piórem piszę na kartce słowa,
Które bolą mnie najbardziej.
Z oczu łzy mi płyną, i serce mi się łamie.
Bo znów moje ciało mej duszy kłamie.
Rozum z sercem nie idą już w parze.
Tyle w życiu moim się dzieje,
Że jak tak dalej będzie to oszaleję.
Pisze wiersz, bo brak mi kogoś
Z kim mogę szczerzę porozmawiać.
Wokół tyle fałszu, kłamstwa, nienawiści.
Marzenie o lepszym świecie się nigdy nie ziści.
Boże, przy mnie czuwaj,
Bo nie wiem czy sobie poradzę.
Ale jedno wiem napewno,
Jestem gotowa wysiąść z tego pociągu zdarzeń
zwanym...życiem.

***

24.01.2012

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Nie wysiadaj z tego pociągu! Ale dobrze Cię rozumiem, też brakuje mi często kogoś z kim można pogadać, kto by zrozumiał...
Trzymaj się i będzie dobrze :)

  • Autor: klaraDodany: 02.03.2012, 13:07

No nie rozklejaj się tak dziewczyno. Wiem że nie zawsze bywa kolorowo ale wierz mi że nie warto się tak przejmować. Wiem że czĺowieki nie są takie fajne. Ale nie wszystkie. A jak chcesz szczerze pogadač to daj znač na mój profil