Eucharystia

Dzieląc się z uczniami swoją krwią i swym ciałem
najcenniejszym bo z siebie samego danym darem
danym tym,którzy zostali nazwani jego przyjaciółmi
choć do tej pory byli tylko jego pomocnikami i sługami
kiedy chleb w jego ciało był przez niego przemieniany
a wino nasączyło się jego Boskiej krwi kroplami
nie zdawał sobie sprawy jak bardzo będzie poniżany
nie obronił się przed wątpliwościami i zwątpieniami
czego dowodem czoło w Ogrójcu krwawym potem oblane
a potem jego ciało i plecy do krwi ubiczowane
stało nagie ponad grzesznym i złowrogim światem
był odartym ze czci i godności Bożym Barankiem
prowadzonym na rzeź przez ukrzyżowanie i cierniem
ukoronowanie na znak tego,że rzeczywiście był królem
który,obdarzył nas swoim cierpieniem i bólem
oraz życiem oddanym za tych,którzy z trudem
mogli pojąć jak wielkim obdarzyl ich cudem
łamiąc chleb i podając kielich,który to moment
miał być powtarzany na jego pamiątke a potem
stał się początkiem jego obecności w żywym Kościele

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.