POCHWAŁA EGOIZMU
Jesteś moim Bogiem na pół etatu.
Gdzie się podziałeś wieczny pocieszycielu?
Czekam na poruszenie, na wiązkę szklanych promieni,
Uśmiech za zakrętem? Gdzie się podziewasz?
Twe drogi splątane są wśród drutów moralności,
Nie ma nas! O wieczne cierpienie!
Nie wytrzymam, nie zniosę już więcej.
Usłysz mnie, wylecz, dotknij, pocałuj i wybacz,
Płacz rozrywa ciszę ciemności świetlistą prawdą,
Gdzie jest zapałka? Zniknęły nasze duchy,
Szukam cię...
Cierpienie przybija mnie młotem bezsilności,
Obnażając krzyż zdradą rozpaczy!
Wsłuchaj się w głos mej melancholii!
Płaczę nad własnym wyrokiem wieczności!
Nie ma zbawienia, nie ma życia!
Kolczasta pętla srebrzystości zaciśnięta na mej szyi.
Stoję w kagańcu przeciętności ku uciesze pozostałych.
Po co!? Doskonała sztuka? Raj aczłowieka!
Pluje na to wszystko, jestem samotny, samotny, samotny kurwa!
Słyszycie?!?
Pragnę, kocham, cierpię, umieram,
Strata czasu Boże na pół etatu!
Wszystko to chory eksperyment,
Brak drzwi, brak celu, brak mnie, nas, was...
Nie ma światła, jest wieczny smutek, piekło zgnilizny!
Życie to pomyłka, bezcel, na co mi wieczność?
Wyrzekam się wszystkiego, kontemplując codzienność!
Tak wiele furtek bez kluczy.
Cholerna frustracja!
Gdzie jesteś? Gdzie cię nie ma!?!
Człowiek to dziwka istnienia!
Tylko oddanie, tylko poddanie,
Niewolnicy!
O mięsna papko codziennie trawiona przez wszechświat!
Co za wiersz? To tylko zaklęcie!
Głos wołającego na pustyni!
Wszyscy jesteśmy guślarzami własnych dusz.
O co mi chodzi?!?
O nic, o nic, o nic,
hahahahahahahahah
hahahahahahaha
hahahahaha
hahahahaha
hahahahahahaha
hahahah
hahaha
haha
ha!!!
Kipną kpinę zwyciężaj!
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
"Płacz rozrywa ciszę ciemności świetlistą prawdą,"...
wiersz dość zastanawiający.
podoba się :)
- Autor: SziuaDodany: 31.01.2012, 01:32
