Gdy kochasz platonicznie...

Gdy zwolnią nuty a słowa wyblakną
A myśli mrocznym życiorysem się staną
Tedy wiadomo,że grom uczuć strzela
A każda droga katastrofę powiela

Gdy plama honoru się ciągle powiększa
A ślepa miłość emanuje z wnętrza
Tedy wiadomo,że cierpienie już czeka
A na łzawe oczy zapadnie powieka

Gdy życie to ból i błędne koło zatacza
A miłujący człowiek zmienia się w partacza
Tedy wiadomo,że ponownie przegrany
A w głowie pytania,czemu ukarany

Gdy "kocham" spotkane z ignorancją
A twa miłość nie wiąże się z tolerancją
Tedy wiadomo,że to platoniczne
A wszelkie szanse są iluzoryczne

Gdy nie śpisz po nocach,bo oczy kolą
A śmierć jedyną słuszną jest dolą
Tedy wiadomo,że w przepaść spoglądasz
A ludzkie życie z pobocza oglądasz

Gdy godzisz się już z życia agresją
A dawno miałeś spotkanie z presją
Tedy wiadomo, że siwy włos Cię kryje
A pustka w sercu już się nie przykryje

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Przepiękny wiersz.....
Ile jest w nim prawdy . Gdy my kochamy tak bardzo a nasze uczucie jest pogardzane.
"Gdy "kocham" spotkanie z ignorancją
A twa miłość nie wiąże się z tolerancją"
Pewną tolerancję wykazujemy , nawet dużą ale wszystko ma swoje granice...także bezczelność osoby przez nas kochanej.
Wiersz na 5+ 5 + 5 itd.
Pozdrawiam.

  • Autor: koloDodany: 05.02.2012, 10:21

Po prostu w wierszu rozwija się sytuacja takiej miłości. Najpierw radość, później zwątpienie, później cierpienie a na końcu pustka...

Napisz jeden Dobry wiersz
A nie dwa w jednym

  • Autor: robertDodany: 03.02.2012, 17:49