hibernacja

w sercu lodem skutym
tkwi ma miłość w hibernacji
tak bardzo boję się wiosny
i cieplejszego słońca promienia

lękiem napawa mnie chwila
kiedy lodu pancerz
topnieć zacznie pomału
i serce pocznie bić znanym rytmem
miłości do ciebie taktami

ciebie już nie ma
odeszłaś wraz z zimy nadejściem
i wiem że nie wrócisz
z ptaków śpiewem radosnym
dlatego tak bardzo boję się
czy podołam łzom końca zimy

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

jak zawsze piękny wiersz:)
zapraszam do przeczytania "Bezsens"
pozdrawiam:)