Niekończąca się księga

Głowa ma
jest wielką księgą skrytego życia,
Która wciąż ze mną jest.
A po niej płyną falę wszelkich wspomnień.
Delikatne prądy miłych doświadczeń,
I te wzburzone wichurą przykre przeżycia.
Raz splamiona łzami smutku,
Później osuszana promieniami radości.
Zapełnia swe kartki od początku do końca.
Jest nieodkrytą magią niezwykłości,
Którą znam tylko ja.
Pewne rzeczy można wymarzyć,
A w niektórych nie zmieni się już scenariusza.
Można pominąć niektóre kartki,
Lecz żadnej nie zdoła się wyrwać.
Te z początku pożółkłe,
Te na końcu pachnące świeżością.
I wciąż dopisują się nowe historie,
Tworząc niekończącą się księgę.

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

To księga naszego życia, która kończy się wraz z nami, lub pozostaje białym krukiem dla innych:)

  • Autor: skorpionDodany: 04.02.2012, 23:34