Poznałam szczęście

Zarysy górskich łańcuchów
Zwały chmur pomiędzy
Zabawa w ciuciubabkę
Widać tylko fragmenty
Cisną się w twarz prosto
Zawsze jakby trochę większe

Wpadam w mgłę gęstą
Paruje z nad doliny
To oczywiste, że tędy
Przechadza się szczęście
Widzę jego kroki
Zauroczone stanęło w tym miejscu

Nie mogę mu się przyjrzeć dokładnie
Ale je czuję. Znieruchomiałam
Nie chcę go spłoszyć. Wymaga ciszy
Nie lubi pośpiechu
Zwalniam podaję mu rękę
Nie mogę z Tobą zostać powiada
Ale proszę odwiedzaj mnie często

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Piękny wiersz!

  • Autor: klaraDodany: 08.02.2012, 17:09

zauroczyłaś mnie:)

  • Autor: LuKra47Dodany: 08.02.2012, 10:15

Góry mają coś co zachęca do kontemplacji, a Ty wyraziłaś to z wyczuciem poezji

czasami w górach myśli nie wypowiedziane krzyczą z zachwytu...pozdrawiam serdecznie

  • Autor: tomaszDodany: 07.02.2012, 20:48

Jestem Wstrzasniety nie mieszany.
najbardziej Kategoria.

  • Autor: robertDodany: 07.02.2012, 12:14

Cudnie, wzruszył mnie :-)

  • Autor: bjedryszDodany: 07.02.2012, 10:34

Też jestem zauroczona Twoim wierszem a najbardziej ostatnią zwrotką :-)

  • Autor: Iwona1Dodany: 07.02.2012, 09:03

Podoba mi, umiejętnie czarujesz ;-) Pozdrawiam!

Bardzo ładne, czuje się taką... magię trochę :) Bardzo mi się podoba, dziękuję :)

  • Autor: PeggySueDodany: 06.02.2012, 18:12

O szczęście trzeba walczyć w pocie czoła, a potem
czule je pielegnować.
Życzę Ci, żeby Twoje Szczęście pozostało z Tobą
na zawsze.

  • Autor: maria24Dodany: 06.02.2012, 12:24

12»