Marzenia i sny się rozchwiały...
Marzenia i sny się rozchwiały
Zapadłaś wśród mroków i cieni
I jedna rozłąka na zawsze
i już się nam nie odmieni
Odeszłaś ode mnie wśród
Odeszłaś ode mnie wśród cieni
Nocy i cieni w niepowrotną dal.
Tylko mi Cię żal
Tylko mi Cię żal, Ty, ziemio
Gdzie kurhany ciche drzemią,
Gdzie się w stokach bielą kości
Gdzie kwiat mdleje od żałości
Tylko mi Cię żal, tylko mi Cię żal
Poszła ja bym na stracenie,
w bez miesięczne nocy cienie,
w niepowrotną dal.
Tylko mi Cię żal, Ty, ziemio
Gdzie kurhany ciche drzemią,
Gdzie się w stokach bielą kości
Gdzie kwiat mdleje od żałości
- Autor: Horse123Kategoria: Filozoficzne
- Dodany: 18.02.2012, 20:20Nastrój: Inny
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
oczywiście wiersz zasługuje na 5
- Autor: ziombal10Dodany: 26.02.2012, 18:33
- Autor: jesienna70Dodany: 19.02.2012, 18:06






