"Piękno bólu"
Czuje że to koniec, wnioskuje to po tym, że nic nie czuje.
Żal uciekł męczyć kogo innego, miłość w sercu spokojnie śpi,
Samotność nadchodzi i znów mnie ukłuje,
Czekam cierpliwie, na powrót starych chwil,
Kiedy wszyscy biegają, w pogoni za szczęściem,
Ja stoję z boczku, ukryty, skromny, z uwagą obserwuje,
By wyśmiać wasze starania, chcecie co raz więcej,
Większy dom, więcej dzieci, też to kiedyś czułem,
Ale to nie życie dla mnie, więc sam je komplikuje,
Znów powracam do samotności, aż ma dusza zdechnie,
Nie wierze już że kiedyś radością swe serce zatruje,
Więc sprawiam sobie ból, bez bólu, życie nie było by tak piękne.
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
- Autor: jesienna70Dodany: 23.02.2012, 11:46
bez odczuwania bólu ciężko byłoby powiedzieć o sobie, że jest się prawdziwie człowiekiem ... w życiu wszystko trzeba przeżyć
pozdrawiam :)
- Autor: SlawDodany: 22.02.2012, 13:04
ból jest solą życia. Życie bez soli nie byłoby smaczne
- Autor: poeta1970Dodany: 22.02.2012, 12:19
Tak...niekiedy ból bywa piękny...pozdrawiam:)
- Autor: piotr1975Dodany: 22.02.2012, 12:16






