W splątanych gałęziach dawnych wspomnień,
gdzie cienie tańczą i gubią czas.
Amelia stoi z uśmiechem w oczach
i pragnie odzyskać miłości blask...

jak wiatr w zbożu wszystko stracone,
lecz może zmieni się dawna myśl.
Melodia wróci jak strzał amora,
nie pozostanie pradawny liść...

na brzegu marzeń Amelia spotka,
miłość co krzyczy ku jej odwadze.
I tak zakocha się ta istotka,
mówiąc że szczęście jej przed ołtarzem...

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---